Güneş İstemeyen Salon Bitkileri

İngilizcede "dökme demir bitkisi" diye anılması boşuna değil: ışığın en az olduğu köşelere, ihmale ve sıcaklık değişimlerine en dayanıklı salon bitkilerinden biridir. Yavaş büyür ama yıllarca yaşar.

Kalın gövdelerinde su depolar; az ışıkta ve seyrek sulamayla parlak yapraklarını korur. Pencereden uzak koridor ve ofis köşeleri için en sık önerilen bitkidir.

Dik ve sert yaprakları az ışıkta da formunu korur. Asıl tehlike karanlık değil fazla sudur: ışık azaldıkça sulamayı da seyrelt.

Gümüş, pembe ya da kırmızı desenli yapraklarıyla gölge köşeye renk katan nadir bitkilerden biri. Gölgeye en dayanıklıları koyu yeşil, gümüş desenli türlerdir; pembe ve kırmızı çeşitler biraz daha ışık ister.

Yüz yılı aşkın süredir salonlarda yetiştirilen küçük boylu bir palmiye. Doğrudan güneşte yaprakları yanar; loş bir odada ise yavaşça ve sorunsuz büyür.

Az ışıkta da büyümeye devam eden nadir sarmaşıklardan. Işık azaldıkça yapraklarındaki sarı alacalar solar ve yapraklar seyrekleşir; bitki ise yaşamaya devam eder.

Otel lobilerinin klasik palmiyesi: iri ve zarif yapraklarına rağmen loş iç mekâna iyi uyum sağlar. Çok yavaş büyür; aldığın boyda uzun yıllar kalır.

Kalp biçimli yapraklarıyla salon sarmaşığına benzer ama yaprakları daha ince ve yumuşaktır. Raflardan sarkıtılabilir ya da bir desteğe sardırılabilir.

Gölgede yaşayıp çiçek de açabilen az sayıdaki salon bitkisinden. Çok karanlıkta yaşamaya devam eder ama çiçek açmayı bırakır.

Kalın gövdesinin tepesinden çıkan uzun, şeritli yapraklarıyla boy veren bir salon ağacı. Az ışıkta büyümesi yavaşlar; yaprak uçları kuruyorsa musluk suyundaki florür ve klor da sebep olabilir.

Tüy desenli yapraklarını akşamları dikleştirip sabah açar. Doğrudan güneşte desenleri solar; loş ve nemli bir köşeyi sever, bu yüzden pencereli banyolar için iyi bir adaydır.

Gür, sarkan yapraklarıyla askılı saksılara yakışır. Güneşten çok nemi önemser; kuru kalorifer havasında yaprakları dökülür, nemli bir banyoda ise gürleşir.